آهای غمی که...
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
در مدح رقص و آواز و مذمت پیری و ناتوانی
مادربزرگم مریض است .مریض و ناتوان.ناتوان برای راه رفتن و قضای حاجت کردن.زنی بود برای خودش.جدی ,محکم و کاربلد.توانست هفت تا بچه را جمع و جور کند.هفت تا بچه به
برچسب:
نویسنده: نگار جعفری‌نژاد
خانم" ل" معلم سوم دبستانم بود.یک زن مهربان با صدایی بسیار زیر و اندامی لاغر.من سوگولی اش بودم.ریاضی ام بیست بود .دیکته هایم را بیست می شدم.با صدایی بلند و رسا برای کلاس از روی متن کتاب داستان هایی که
برچسب:
نویسنده: نگار جعفری‌نژاد
تجریش خداحافطی میکنیم.تا مترو در شلوغی همیشگی تجریش قدم میزنم و تقلا میکنم هنذفری را از ته کیفم پیدا کنم.وارد مترو میشم.پله برقی ها را پایین می آیم و سعی میکنم به قیافه آدم های پله برقی بغل که خلاف جه
برچسب:
نویسنده: نگار جعفری‌نژاد
دوران طلایی مان گذشته.دور است .خیلی دور.دست تکان داد و رفت.رفت و ما ماندیم و خاکستری غالب امروز.آن روزها گذشت.آن روزهای شادی و کودکی و خنده.مهمانی های آخر هفته .محرمی های زمستان و پاییز رفت و ما ماندی
برچسب:
نویسنده: نگار جعفری‌نژاد
تمام سال های دبستان را که من در یک مدرسه دولتی شلوغ دو کوچه بالاتر از کوچه خودمان درس میخواندم پسرعمویم در مدرسه غیرانتفاعی درس میخواند.سال دوم دبستان که بودم آنقدر جمعیت زیاد بود که سه نفری می نشستیم
برچسب:
نویسنده: نگار جعفری‌نژاد
روز اول زمستونه.من 19سالمه.دانشجوام.
از دانشگاه میام بیرون.تو تئاتر شهر یک زوج دعوا میکنن.زن به مرد میگه:با بعدی ها اینطور نباش.من میرم سمت مترو.
خونه خالیه.چندصفحه کتاب میخونم.بیست دقیقه کتاب گوش مید
برچسب:
نویسنده: نگار جعفری‌نژاد